Primaten
-
Kinago
Maandag middag was ik kort naar de Apenheul. Nog heel even genieten van het mooie weer. Voor mij is Kiango echt de “hoofdattractie” van de Apeheul. Voor zover je dat kunt zeggen over zo’n schattige kleine hummel. Het is zo’n prachtig gezicht om te zien hoe de kleine zich ontwikkelt. Het ene moment is hij schattig, dan weer heel ondernemend en ook wel heel stoer. De houding is prachtig. De laatste foto laat Vader Bao Bao en zoon Kinago zien. Zo’n enorm verschil in grote. Kiango moet nog heel veel groeien. Wedden dat dat veel snel gaat. Hij is vast zo weer groot. …
Dit vind je misschien ook leuk
Zebra’s in Burgers Safari
Insecten bij Abdij Sion
Een geboren flinkerd!
-
Gyasi en baby Kiango
Eindelijk is het zo ver, we mogen weer naar dierentuinen in Nederland en nu ook naar Duitsland. Maar na een half jaar blijf ik voorlopig in Nederland. Inmiddels heb ik al volop genoten. Onder anderen 2 keer in de Apenheul. Voor de hele covid geschiedenis had ik het plan opgevat op anders te gaan fotograferen. Niet meer alleen portretten, maar ook het hele dier. Ook interactie, actie en de omgeving waar hij is. Dat heb ik nu weer opgepakt. Het komt al iets naar voren in de foto’s die ik nu deel. Ik zal wel altijd in blijven zoomen op de prachtige gezichten. Maar er is zo veel meer te…
-
Liefde en tederheid
Vandaag een dagje Dierenpark Amersfoort. Twee weken geleden dacht ik nog, voorlopig ga ik daar niet meer naar toe. Meteen na het overlijden Mike en Karibuna had daar geen zin in. Vandaag heb ik een abonnement genomen op dit park. Ik deel nu foto’s van mantelbavianen. Ik moet zeggen: ik hield nooit van deze soort. Ik vond ze lelijk. Mooi vind ik ze nog steeds niet. Maar kijk nu toch eens naar deze foto’s. Zoveel liefde en tederheid. Ik heb een hele tijd staan kijken. Het gedrag bekijken vind ik altijd heel interessant. En dan valt op hoe ze elkaar vast houden, warmhouden en verzorgen. Aandoenlijk! Mooi! Mooie mantelbavianen! …
-
Ogen zijn de spiegel van de ziel
Als je portretten maakt van dieren dan is het allerbelangrijkste dat de ogen scherp zijn. Een foto kan nog zo scherp zijn, als de ogen er niet goed op staan, heb je nooit een sprekende foto. Bij het nabewerken van foto’s mag je die ogen best meer benadrukken. Meer highlights en contrast bijvoorbeeld. Het moet wel natuurlijk blijven. Tegen de grens aan zitten is prima. Waarom al dit “gezeur” over de ogen in een portret? Hier om: Ogen zijn de spiegel van de ziel Hier onder deel ik foto’s die ik heb gemaakt in de Apenheul. Drie heb ik gisteren gemaakt, anderen al langer geleden. Veel plezier! Goudkopleeuwaap – Golden-headed…
-
Eindelijk naar de Apenheul
Gisteren was het zo ver, voor het eerst dit jaar ben ik naar de Apenheul geweest. Ik heb ieder jaar een abonnement. Normaal gesproken zou ik er veel eerder naar toe zijn gegaan, maar ja, corona maakte alles anders. Na veel wikken en wegen heb ik een tijd gereserveerd. Als mantelzorger vraag je je toch af of het wel kan. Dus op een dag dat er nog maar heel weinig bezoekers binnen konden op het vroegste tijdstip heb ik me ingeschreven. Een testbezoek. Kan ik in corona tijd verantwoord naar een dierentuin ….? Ja het kon en het was geweldig! Een aangepaste route en ik heb veel dieren niet gezien,…
-
Een grijze oude man
Als je mijn fotografie langer volgt, weet je dat ik van primaten houd. Een van mijn absolute favorieten zijn chimpansees. Mijn favoriete chimpansee is Mike. Sinds ik mijn eerste foto’s van hem maakte, was ik onder de indruk. Gisteren ben ik weer naar Dierenpark Amersfoort geweest. Ik ging naar Mike en het nieuwe lid van zijn familie, een prachtige baby chimpansee. Ik heb niet veel van de baby gezien, maar ik kon wel een paar foto’s maken van Mike. Mike brengt veel tijd door met zitten en staren uit de ramen van het binnenverblijf. Hij gaat wel naar buiten, maar gaat ook veel terug. Natuurlijk is hij een oude chimpansee,…
-
Oog contact
Met regelmaat krijg ik de vraag: Hoe kan het dat dieren zo naar je kijken? Hoe krijg je ze zo ver dat ze in de lens kijken? Tot ik voor het eerst de vraag kreeg, was het me nooit echt opgevallen dat ik veel van zulke foto’s maak. Ik had er ook nooit zo opgelet dat dat bij anderen vaak niet het geval is. Wat doe ik eigenlijk? Nou niks. Ik kijk en wacht en wacht en wacht en knip als ik iets zie dat me aanspreekt. Emotie in welke vorm dan ook. Oogcontact is emotie. Het resultaat is dan vaak een indringende foto. Is mijn doel een indringende foto…
