-
Depot van Museum Boijmans Van Beuningen
Depot Boijmans Van Beuningen Het Depot in Rotterdam, ook we ‘De Pot’ genoemd, is het kunstdepot van Museum Boijmans Van Beuningen. Het is het eerste depot ter wereld dat open is voor publiek. Het gebouw is 40 meter hoog en vervangt de oude, vochtige museumkelders. Wat zit erin? In het Depot liggen ruim 151.000 kunstwerken. Ze zijn verdeeld over veertien ruimtes met verschillende klimaten, zoals extra droog voor metaal en koud en donker voor foto- en filmmateriaal. Een deel van de kunst is te zien in vitrines. Ook zijn er vier restauratieateliers. Het Depot verdient geld met entree en verhuur van opslagruimte aan particuliere verzamelaars. Soms worden collecties van andere…
-
De achterkant
Eerder deze week maakte ik een blog met zwart‑witfoto’s. Mijn favoriete beeld was een foto van twee bonobo’s die mij de rug hadden toegekeerd. Op dat moment baalde ik. Ik dacht: verdorie, weer geen mooie foto’s van de bonobo’s. Maar nu ik de foto opnieuw bekijk, zie ik iets heel anders. Van achteren zie je soms meer dan van voren. Moeder en kind. Samen zijn. Vertrouwen. Troost. Een arm die vanzelf om de ander valt. Het is een klein, teder moment dat allerlei verhalen oproept. Allemaal zacht en liefdevol. Het laat me weer zien dat ik vaak niet fotografeer wat ik wil, maar pas later ontdek wat ik eigenlijk heb.…
-
2026 in grijstinten
Vorige week maandag bezocht ik Fenix in Rotterdam. Daar raakte ik onder de indruk van de expositie “The Family of Migrants”. In bijna tweehonderd foto’s wordt het verhaal verteld van vertrek, reis en aankomst. Veel beelden zijn in zwart‑wit, wat de emoties en het tijdloze karakter nog sterker maakt. Hoewel ik meestal kleurenfoto’s deel, houd ik juist erg van zwart‑wit. In mijn woonkamer hangt zelfs een monochroom drieluik uit een eerdere post: de Zwart‑witte strepen, en boven de eettafel hangt Mike in groot formaat. Deze foto: Geïnspireerd door de expositie besloot ik een paar losse foto’s die ik dit jaar maakte in zwart‑wit te bewerken. Ze hebben inhoudelijk niets met…
-
Verliefd op een trappenhuis
De Tornado in het Fenix‑gebouw is eigenlijk geen trappenhuis, maar je loopt er wel op trappen naar hogere etages. Het is een plek waar je meteen blij van wordt. Het ontwerp is prachtig: de kleuren, de lijnen, de vormen… alles klopt. Ik was meteen verkocht. Afgelopen maandag had ik alleen mijn telefoon bij me, geen camera. Toch ben ik best tevreden met de foto’s die ik maakte. Deze eerste foto is niet van mij, maar alle volgende wel. Over de tornado: kunstwerk én uitkijkpunt De Tornado is een nieuwe blikvanger in Rotterdam. Het kunstwerk van roestvrij staal staat midden in het Fenix‑gebouw en heeft twee houten trappen. Je loopt omhoog…
Dit vind je misschien ook leuk
Modern Utrecht
Depot van Museum Boijmans Van Beuningen
Op pad in Amsterdam
-
Smile!
De foto met de tekst “Smile, it’s a beautiful day!” heb ik op LinkedIn gedeeld. Op de kop van de tijger zag ik iets dat op een lach leek. Natuurlijk is dat niet zo, katten lachen niet, maar ik vond het wel grappig. Afgelopen donderdag was ik in Ouwehands Dierenpark, zonder een kaartje te hoeven kopen. Ik heb namelijk een leuke prijs gewonnen bij de VriendenLoterij: ik kan vier keer gratis naar een dierentuin en mag zelf kiezen welke. Met de VriendenLoterij VIP-KAART kan ik trouwens ook al gratis naar heel veel musea. Ik ben echt fan van deze loterij. Het weer was donderdag perfect: een heerlijke temperatuur, zonnig maar…
Dit vind je misschien ook leuk
Een berberaap familie
Om te smelten!
Wat ga ik doen met mijn fotografie?
-
Op pad in Amsterdam
Meivakantie dus. Tijd om eropuit te gaan.Twee keer een dagje Amsterdam: één keer mét camera en één keer zonder. Eén keer totaal onvoorbereid (you guessed it) en één keer nét iets verstandiger. Eén keer lekker impulsief en één keer met een vaag plan. Op het lijstje stonden de Nieuwe Kerk met de World Press Photo-tentoonstelling en het Stedelijk Museum. Helemaal goed.Alleen… slecht voorbereid betekende dit keer dat mijn noodaccu ook echt in nood was. Leeg. Resultaat: een zware tas en nul bruikbare elektronica. Mijn normaal zo ontspannen wandeling door de stad – Itzhak Perlman zachtjes in mijn Shokz-oortjes – werd ruw verstoord door een steeds lichtelijk passief-agressieve stem:“Charge me.”Nog eens:…
-
Oranje
Oranje is niet mijn favoriete kleur, maar als je deze prachtige flamingo’s ziet, ga je er toch anders naar kijken. Door het zonlicht kwamen hun kleuren nóg intenser naar voren. Ze waren druk bezig met poetsen — blijkbaar vonden ze zelf dat het nóg mooier kon. De foto’s zijn gemaakt in Pantropica. Ik was daar in januari van dit jaar. Het is echt een heerlijke plek om naartoe te gaan: binnen voelt het alsof het zomer is, terwijl het buiten nog koud en grijs kan zijn. Ik heb ook een video gemaakt met een van deze foto’s, waarbij ik drie verschillende programma’s heb gebruikt. Het schuiven met de foto is…
Dit vind je misschien ook leuk
Zwart-witte franjeapen
Digital Watercolor Painting
Liefde en tederheid
-
Chimps in ZOOM
Afgelopen woensdag was het zover: de eerste echte lentedag. En dat al op 25 februari! Een strakblauwe lucht, een warm zonnetje en dat midden in de winter. Het blijft bijzonder. Ter vergelijking: van de zestien Elfstedentochten die ooit zijn verreden, vonden er negen plaats in februari. Maar dit jaar won de lente vroeg terrein, en daar wilde ik optimaal van genieten. Dus pakte ik mijn camera, stapte in de auto en reed naar ZOOM Erlebniswelt in Gelsenkirchen. Tijd voor een dagje fotograferen! Waarom ik zo graag in Duitsland fotografeer Ik krijg regelmatig de vraag waarom ik zo vaak de grens over ga voor mijn fotodagen. Het antwoord is eigenlijk vrij…
-
Vlinders en Topaz Photo AI
Soms roept software heel hard om aandacht. Mijn Topaz‑programma bleef maar zeggen dat ik moest updaten en natuurlijk ook betalen. Tja… is dat het eigenlijk wel waard? Dat vroeg ik me af. Tijd om het eens écht te testen. Ik ben weer in mijn oude foto’s gedoken. Hieronder zie je vlinderfoto’s die ik in 2015 maakte in het Noorderdierenpark in Emmen. Dat was destijds mijn favoriete dierentuin! Het was een van de eerste parken met open verblijven waar je gewoon doorheen kon lopen. Fantastisch om te fotograferen, maar ook fijn voor de dieren, omdat ze veel meer ruimte hadden. En er was een prachtige vlindertuin, dus ik ging natuurlijk helemaal…
-
Rondje Pantropica
Januari is altijd een mooi moment om terug te kijken op het afgelopen jaar. In 2025 heb ik opvallend weinig gefotografeerd: het was zelfs mijn minst productieve jaar sinds 2010, toen fotografie nog helemaal geen hobby van me was. Zelfs tijdens de coronaperiode maakte ik meer foto’s. Hoe het in 2026 zal lopen? Geen idee. Zoals ieder jaar begon ik mijn fotografiejaar met een bezoek aan Pantropica. Een heerlijke plek waar je midden in de winter zonder jas kunt rondlopen en kunt genieten van de prachtige kleuren en geuren van de (sub)tropen. Het was er heerlijk rustig, en ik heb flink wat foto’s gemaakt, gewoon om zeker te weten dat…
