-
Ouwehand in close up
Na maanden een nieuw blog. Foto’s genomen tijdens een bezoek aan Ouwehands Dierenpark. Tussendoor ben ik wel in Burgers zoo en de Orchideeënhoeve geweest, of Pantropica hoe het nu heet. Tijd om echt iets met de foto’s te doen had ik niet. Ik hoop dat snel in te halen. Wat me nu weer opviel, was hoe duur de dierentuinen in Nederland zijn. Zeker in de winter. Ik kan in de wintermaanden voor € 15,50 naar Zoom Erlebniswelt in Gelsenkirchen, Duitsland. Voor Ouwehands betaal je € 28,50. Verder betaal je € 8,- om je auto in een modderige zandbak vol gaten te parkeren. In Duitsland betaal je maximaal € 3,- voor…
-
Apenheul op zwart
Afgelopen vrijdag was ik in de Apenheul. Het was de eerste keer dit jaar, en dat is bijzonder. Ik fotografeer namelijk steeds minder. Toch heb ik ervan genoten en het heerlijk om weer met de camera in de weer te zijn. Wel zonde van het abonnement, het is nu sponsoring voor de Apenheul. Maar dat vind ik niet erg. De Apenheul is een prachtige plek, waar primaten zichzelf kunnen zijn. Ze hebben er veel ruimte in een natuurlijke omgeving. Ik vond het weer leuk om de foto’s in zwart-wit en op zwart te bewerken. Dat is nu makkelijker dan tien jaar geleden, omdat Photoshop meer kan. Toch gebruik ik nog…
-
Depot van Museum Boijmans Van Beuningen
Depot Boijmans Van Beuningen Het Depot in Rotterdam, ook we ‘De Pot’ genoemd, is het kunstdepot van Museum Boijmans Van Beuningen. Het is het eerste depot ter wereld dat open is voor publiek. Het gebouw is 40 meter hoog en vervangt de oude, vochtige museumkelders. Wat zit erin? In het Depot liggen ruim 151.000 kunstwerken. Ze zijn verdeeld over veertien ruimtes met verschillende klimaten, zoals extra droog voor metaal en koud en donker voor foto- en filmmateriaal. Een deel van de kunst is te zien in vitrines. Ook zijn er vier restauratieateliers. Het Depot verdient geld met entree en verhuur van opslagruimte aan particuliere verzamelaars. Soms worden collecties van andere…
-
De achterkant
Eerder deze week maakte ik een blog met zwart‑witfoto’s. Mijn favoriete beeld was een foto van twee bonobo’s die mij de rug hadden toegekeerd. Op dat moment baalde ik. Ik dacht: verdorie, weer geen mooie foto’s van de bonobo’s. Maar nu ik de foto opnieuw bekijk, zie ik iets heel anders. Van achteren zie je soms meer dan van voren. Moeder en kind. Samen zijn. Vertrouwen. Troost. Een arm die vanzelf om de ander valt. Het is een klein, teder moment dat allerlei verhalen oproept. Allemaal zacht en liefdevol. Het laat me weer zien dat ik vaak niet fotografeer wat ik wil, maar pas later ontdek wat ik eigenlijk heb.…
-
2026 in grijstinten
Vorige week maandag bezocht ik Fenix in Rotterdam. Daar raakte ik onder de indruk van de expositie “The Family of Migrants”. In bijna tweehonderd foto’s wordt het verhaal verteld van vertrek, reis en aankomst. Veel beelden zijn in zwart‑wit, wat de emoties en het tijdloze karakter nog sterker maakt. Hoewel ik meestal kleurenfoto’s deel, houd ik juist erg van zwart‑wit. In mijn woonkamer hangt zelfs een monochroom drieluik uit een eerdere post: de Zwart‑witte strepen, en boven de eettafel hangt Mike in groot formaat. Deze foto: Geïnspireerd door de expositie besloot ik een paar losse foto’s die ik dit jaar maakte in zwart‑wit te bewerken. Ze hebben inhoudelijk niets met…
Dit vind je misschien ook leuk
Een grijze oude man
Digital Watercolor Painting
Een geboren flinkerd!
-
Verliefd op een trappenhuis
De Tornado in het Fenix‑gebouw is eigenlijk geen trappenhuis, maar je loopt er wel op trappen naar hogere etages. Het is een plek waar je meteen blij van wordt. Het ontwerp is prachtig: de kleuren, de lijnen, de vormen… alles klopt. Ik was meteen verkocht. Afgelopen maandag had ik alleen mijn telefoon bij me, geen camera. Toch ben ik best tevreden met de foto’s die ik maakte. Deze eerste foto is niet van mij, maar alle volgende wel. Over de tornado: kunstwerk én uitkijkpunt De Tornado is een nieuwe blikvanger in Rotterdam. Het kunstwerk van roestvrij staal staat midden in het Fenix‑gebouw en heeft twee houten trappen. Je loopt omhoog…
-
Smile!
De foto met de tekst “Smile, it’s a beautiful day!” heb ik op LinkedIn gedeeld. Op de kop van de tijger zag ik iets dat op een lach leek. Natuurlijk is dat niet zo, katten lachen niet, maar ik vond het wel grappig. Afgelopen donderdag was ik in Ouwehands Dierenpark, zonder een kaartje te hoeven kopen. Ik heb namelijk een leuke prijs gewonnen bij de VriendenLoterij: ik kan vier keer gratis naar een dierentuin en mag zelf kiezen welke. Met de VriendenLoterij VIP-KAART kan ik trouwens ook al gratis naar heel veel musea. Ik ben echt fan van deze loterij. Het weer was donderdag perfect: een heerlijke temperatuur, zonnig maar…
-
Op pad in Amsterdam
Meivakantie dus. Tijd om eropuit te gaan.Twee keer een dagje Amsterdam: één keer mét camera en één keer zonder. Eén keer totaal onvoorbereid (you guessed it) en één keer nét iets verstandiger. Eén keer lekker impulsief en één keer met een vaag plan. Op het lijstje stonden de Nieuwe Kerk met de World Press Photo-tentoonstelling en het Stedelijk Museum. Helemaal goed.Alleen… slecht voorbereid betekende dit keer dat mijn noodaccu ook echt in nood was. Leeg. Resultaat: een zware tas en nul bruikbare elektronica. Mijn normaal zo ontspannen wandeling door de stad – Itzhak Perlman zachtjes in mijn Shokz-oortjes – werd ruw verstoord door een steeds lichtelijk passief-agressieve stem:“Charge me.”Nog eens:…
Dit vind je misschien ook leuk
Verliefd op een trappenhuis
Stadswandeling Deventer
Depot van Museum Boijmans Van Beuningen
-
Leeuwen
Afgelopen week ben ik twee keer naar Burgers’ Zoo geweest.Ik wil het fotograferen weer oppakken, maar het ging nog niet helemaal zoals ik had gehoopt. Toch was het heerlijk om door het park te wandelen, te genieten van de buitenlucht en te kijken naar al die prachtige dieren. Tot nu toe is 2025 het jaar waarin ik het minst heb gefotografeerd. Zelfs tijdens de coronaperiode maakte ik drie keer zoveel foto’s. Er is dus nog een flinke inhaalslag te maken — wie weet lukt het. We zullen zien. Over de leeuwen:Leeuwen zijn de enige katachtigen die in vaste, grotere groepen leven. Dit stelt hen in staat om te jagen op…
-
Een geboren flinkerd!
Talapoins in de Apenheul Dit zijn talapoins. Ze wegen 1-1,5 kg en zijn daarmee de kleinste echte apen in Afrika. (Gabon, Kameroen en noordwest-Angola.) Maar vergis je niet. Het zijn flinkerds! Er waren twee kleintjes. De een was 5 dagen oud en de andere net een week. Ze worden geboren na een draagtijd van 5,5 maanden. Als je moeder en kind ziet, dan denk je: zo dat is een flinke baby! Moeder weegt een kilo en de baby kan 100 tot 200 gram wegen. Als je dat vergelijkt met mensen, dan zouden wij vrouwen baby’s baren ter grootte van een flinke peuter. En dan ook nog met een extra groot…
