-
Prairiehonden
Vrijdag was ik in Dierenpark Amersfoort. Daar hebben ze een verblijf voor prairiehonden dat erg leuk is voor fotografen. Je kunt de diertjes op ooghoogte of zelfs van onderaf fotograferen. Ik deel 5 foto’s die ik vrijdag maakte en 3 van eerdere bezoeken. Sociale knaagdierenPrairiehonden zijn geen honden, maar knaagdieren die het meest verwant zijn aan eekhoorns. Door hun ondergrondse gangen, waakzaam gedrag en sociale groepsleven worden ze soms verward met stokstaartjes, maar die behoren tot de roofdieren. Leven in coteriesDeze dagactieve dieren leven in haremgroepjes, ‘coteries’ genoemd, met één of twee mannetjes en meerdere vrouwtjes. Binnen een coterie zijn de dieren vriendelijk, maar met andere groepen in hun ondergrondse…
-
In de Chimpanseevallei
Ongeveer twee maanden geleden opende Dierenpark Amersfoort de Chimpanseevallei – het nieuwe verblijf voor de chimpansees. Het werd hoog tijd dat er iets nieuws kwam ter vervanging van de oude, betonnen omgeving met tegels, tralies en gaas. De Chimpanseevallei is werkelijk prachtig! Zowel het binnen- als het buitenverblijf zijn ruim en mooi aangelegd. Het ziet er groen en natuurlijk uit. De chimpansees kunnen samen zijn, maar ook een eigen plekje opzoeken. Wat een vooruitgang! Het grootste deel van mijn bezoek aan de dierentuin heb ik doorgebracht bij de chimpansees. Ik zag zulke mooie interacties – vooral tussen twee kleintjes, maar ook tussen de volwassen dieren. Er werd gespeeld, gevlooid, gekieteld…
-
Grappige, parmantige typetjes
De Bush De foto’s in dit blog zijn gemaakt in Burgers’ Bush: een kleurrijke wereld die het tropisch regenwoud tot leven brengt. Door de vochtige warmte, dichte plantengroei, exotische geuren en mysterieuze geluiden waan je je echt in de tropen. Overal om je heen zijn dieren te vinden: vogels, reptielen, kleine zoogdieren en meer. Toch lopen veel bezoekers in hoog tempo door de Bush en missen daardoor het grootste deel van deze verborgen fauna. Vooral de marmeranolis wordt vaak over het hoofd gezien. En dat is jammer, want deze kleine hagedisjes zijn bijzonder charmant en komisch om te zien. De Marmeranolis De marmeranolis is een prachtig voorbeeld van hoe weinig…
-
Leeuwen
Afgelopen week ben ik twee keer naar Burgers’ Zoo geweest.Ik wil het fotograferen weer oppakken, maar het ging nog niet helemaal zoals ik had gehoopt. Toch was het heerlijk om door het park te wandelen, te genieten van de buitenlucht en te kijken naar al die prachtige dieren. Tot nu toe is 2025 het jaar waarin ik het minst heb gefotografeerd. Zelfs tijdens de coronaperiode maakte ik drie keer zoveel foto’s. Er is dus nog een flinke inhaalslag te maken — wie weet lukt het. We zullen zien. Over de leeuwen:Leeuwen zijn de enige katachtigen die in vaste, grotere groepen leven. Dit stelt hen in staat om te jagen op…
-
Deze mogen zeker blijven!
129.067 foto’s.Zoveel staan er momenteel op elk van mijn twee externe harde schijven van 10TB. Het resultaat van mijn fotografiehobby, die begon in 2011. Dat klinkt als ontzettend veel – en dat is het ook. Maar ooit waren het er zelfs meer dan het dubbele. Tegenwoordig gooi ik bij thuiskomst eerst de slechtste foto’s weg: een eerste selectie. Daarna bekijk ik alles nog eens kritisch en bewaar alleen de beste beelden. Vroeger deed ik dat niet. Het gevolg? Gigabytes aan schijfruimte vol met matige of mislukte foto’s. Dus moest ik gaan opruimen. Het is een oersaaie klus waar ik al jaren mee bezig ben. De jaren 2015 en 2016 moet…
-
Een blik
In de Apenheul, tussen het ritselen van bladeren en het geroezemoes van bezoekers, ontstaat soms een bijzonder moment. Je kijkt door je lens, wachtend, observerend. En dan — daar is het. Een blik. Een aap kijkt recht in de camera, of juist niet. Soms is het een blik in de verte die het doet. Een blik die iets oproept. Wat denkt die aap? Wat gaat er in hem om? Als ze eens konden praten… Het vastleggen van zo’n moment is deels een kwestie van geluk, maar het vraagt ook geduld. Mensen vragen me weleens: Hoe kan het dat die aap recht in de lens kijkt?Vandaag deel ik opnieuw drie foto’s waarop…
-
Een geboren flinkerd!
Talapoins in de Apenheul Dit zijn talapoins. Ze wegen 1-1,5 kg en zijn daarmee de kleinste echte apen in Afrika. (Gabon, Kameroen en noordwest-Angola.) Maar vergis je niet. Het zijn flinkerds! Er waren twee kleintjes. De een was 5 dagen oud en de andere net een week. Ze worden geboren na een draagtijd van 5,5 maanden. Als je moeder en kind ziet, dan denk je: zo dat is een flinke baby! Moeder weegt een kilo en de baby kan 100 tot 200 gram wegen. Als je dat vergelijkt met mensen, dan zouden wij vrouwen baby’s baren ter grootte van een flinke peuter. En dan ook nog met een extra groot…
-
Wat ga ik doen met mijn fotografie?
Twee weken geleden heb ik X verwijderd. Al langer geleden had ik Instagram en Facebook weg gedaan. Nu ik mijn sociale media-accounts bijna allemaal heb verwijderd, denk ik wel eens: Wat wil ik met mijn fotografie? Is het nog leuk als ik het niet meer deel? Is het genoeg dat ik het alleen zelf zie? Er zijn wel wat bezoekers op mijn website, maar vermoedelijk zal dat teruglopen. Als je dit leest, heb je mijn website in ieder geval gevonden. Verder heb ik dit jaar nog maar weinig gefotografeerd. Maar dan zie ik dit soort plaatjes en denk. Dit is toch wel heel leuk. Dus binnenkort zal ik wel weer…
-
Kapucijnapen
Kapucijnapen zijn kleine apen die leven in de regenwouden van Centraal- en Zuid-Amerika. Ze hebben een opvallende vacht op hun hoofd die lijkt op de kap van een monnik, vandaar hun naam. Kapucijnapen zijn heel slim en nieuwsgierig. Ze gebruiken soms stenen om noten te kraken of takken om insecten te vangen. Ze leven in groepen met een duidelijke leider en communiceren met geluiden, gezichtsuitdrukkingen en gebaren. Deze apen zijn goed in klimmen en onderzoeken hun omgeving met hun behendige vingers en staarten. Ze zijn een interessant onderwerp voor wetenschappers vanwege hun sociale gedrag en probleemoplossende vaardigheden. Er zijn 12 verschillende soorten. Wat dan vooral opvalt, is dat ze allemaal…
-
Kleurige veren in close-up
Als ik terugkijk in de tijd, zie ik dat mijn eerste fotografie uitje van het jaar meestal Pantropica is (Voorheen Orchideeënhoeve). Ook dit jaar was dat weer zo. En ik heb weer genoten. Mijn abonnement was nog precies 3 dagen geldig. Het kon nog net. Om te kunnen fotograferen heb ik twee camera’s meegenomen, ieders met een eigen lens. Mijn oude Canon EOS 80d met de Tamron 16 tot 300 mm lens. Een fantastische lens die zijn gelijke niet kent, maar niet past op mijn full frame Canon EOS R8. Voor deze laatste camera heb ik wel de Tamron 150 tot 600 mm lens. Die kan ik gebruiken met de…
