-
Rode brulaap
De rode brulaap (Alouatta seniculus) is een opvallende primatensoort die voorkomt in de regenwouden van Zuid-Amerika. Deze apen staan bekend om hun luide, brullende roep, die tot wel vijf kilometer ver te horen is. Dit geluid wordt geproduceerd door een speciaal aangepaste keel en stembanden, en dient om territorium af te bakenen en te communiceren met andere groepen. Rode brulapen hebben een roodbruine vacht en leven voornamelijk in bomen, waar ze zich voeden met bladeren, vruchten en bloemen. Ze leven in groepen van ongeveer 10 tot 15 individuen, bestaande uit zowel mannetjes als vrouwtjes en hun jongen. Hun sociale structuur is complex en ze vertonen veel zorg voor hun nakomelingen.…
-
Kapucijnapen
Kapucijnapen zijn kleine apen die leven in de regenwouden van Centraal- en Zuid-Amerika. Ze hebben een opvallende vacht op hun hoofd die lijkt op de kap van een monnik, vandaar hun naam. Kapucijnapen zijn heel slim en nieuwsgierig. Ze gebruiken soms stenen om noten te kraken of takken om insecten te vangen. Ze leven in groepen met een duidelijke leider en communiceren met geluiden, gezichtsuitdrukkingen en gebaren. Deze apen zijn goed in klimmen en onderzoeken hun omgeving met hun behendige vingers en staarten. Ze zijn een interessant onderwerp voor wetenschappers vanwege hun sociale gedrag en probleemoplossende vaardigheden. Er zijn 12 verschillende soorten. Wat dan vooral opvalt, is dat ze allemaal…
-
Een geboren flinkerd!
Talapoins in de Apenheul Dit zijn talapoins. Ze wegen 1-1,5 kg en zijn daarmee de kleinste echte apen in Afrika. (Gabon, Kameroen en noordwest-Angola.) Maar vergis je niet. Het zijn flinkerds! Er waren twee kleintjes. De een was 5 dagen oud en de andere net een week. Ze worden geboren na een draagtijd van 5,5 maanden. Als je moeder en kind ziet, dan denk je: zo dat is een flinke baby! Moeder weegt een kilo en de baby kan 100 tot 200 gram wegen. Als je dat vergelijkt met mensen, dan zouden wij vrouwen baby’s baren ter grootte van een flinke peuter. En dan ook nog met een extra groot…
-
Ogen zijn de spiegel van de ziel
Als je portretten maakt van dieren dan is het allerbelangrijkste dat de ogen scherp zijn. Een foto kan nog zo scherp zijn, als de ogen er niet goed op staan, heb je nooit een sprekende foto. Bij het nabewerken van foto’s mag je die ogen best meer benadrukken. Meer highlights en contrast bijvoorbeeld. Het moet wel natuurlijk blijven. Tegen de grens aan zitten is prima. Waarom al dit “gezeur” over de ogen in een portret? Hier om: Ogen zijn de spiegel van de ziel Hier onder deel ik foto’s die ik heb gemaakt in de Apenheul. Drie heb ik gisteren gemaakt, anderen al langer geleden. Veel plezier! Goudkopleeuwaap – Golden-headed…
-
Gyasi en baby Kiango
Eindelijk is het zo ver, we mogen weer naar dierentuinen in Nederland en nu ook naar Duitsland. Maar na een half jaar blijf ik voorlopig in Nederland. Inmiddels heb ik al volop genoten. Onder anderen 2 keer in de Apenheul. Voor de hele covid geschiedenis had ik het plan opgevat op anders te gaan fotograferen. Niet meer alleen portretten, maar ook het hele dier. Ook interactie, actie en de omgeving waar hij is. Dat heb ik nu weer opgepakt. Het komt al iets naar voren in de foto’s die ik nu deel. Ik zal wel altijd in blijven zoomen op de prachtige gezichten. Maar er is zo veel meer te…
-
Kinago
Maandag middag was ik kort naar de Apenheul. Nog heel even genieten van het mooie weer. Voor mij is Kiango echt de “hoofdattractie” van de Apeheul. Voor zover je dat kunt zeggen over zo’n schattige kleine hummel. Het is zo’n prachtig gezicht om te zien hoe de kleine zich ontwikkelt. Het ene moment is hij schattig, dan weer heel ondernemend en ook wel heel stoer. De houding is prachtig. De laatste foto laat Vader Bao Bao en zoon Kinago zien. Zo’n enorm verschil in grote. Kiango moet nog heel veel groeien. Wedden dat dat veel snel gaat. Hij is vast zo weer groot. …
-
Lieve gezichtjes
Weer eens een selectie van oude foto’s. Dit keer aapjes met kleine lieve gezichtjes. Ik ben al een week ziek. Had met al dat mooie weer al graag op pad willen gaan om te fotograferen. Maar het mag niet zo zijn. Om toch iets te doen heb ik enkele foto’s bewerkt. Veel plezier!
-
Ogen
Gisteren ben ik weer in de Apenheul geweest. Zoals altijd was het weer heerlijk. Door de jaren heen heb ik er duizenden foto’s gemaakt. Ook in het stukje Madagascar dat er is. Het stukje met diverse soorten halfapen; sifaka, maki’s vari’s etc. Mooie dieren! Wat mij betreft, zijn de prachtige ogen het meest opvallend. Om een mooi portret te maken, zijn scherpe ogen altijd het belangrijkst. Dan heb je hier een mooie uitdaging. Ik deel hier een aantal foto’s die ik de laatste jaren heb genomen in de Apenheul. Inclusief een foto van een jonge rode brulaap 😊 …
